De Toren van David

Al jaren vecht Venezuela tegen slechte investeringen en gevolgen daarvan voor de mensenrechten. Waar in Caracas duizenden mensen in de sloppenwijken wonen, worden ergens anders in de stad miljoenen investeringen gedaan zonder enige toekomst. President Hugo Chávez is erfgenaam van een van deze vastgoed blunders, het gefaalde winkel mall Centro Comercial Sambil La Candelaria.

Een van de grootste wolkenkrabbers in Latijns-Amerika met maar liefst 45 verdiepingen zal nooit worden voltooid. Het project is door de crisis van de jaren ’90 volledig van de baan geraakt en is in handen gevallen van innovatieve burgers. Althans, in het begin waren dit meer daklozen en verslaafde, maar naarmate burgers zich vestigden en communities vormden werd het ook steeds veiliger. Sociale controle zorgt voor enige vorm van veiligheid. De Toren van David heeft inmiddels kerken, kinderdag verblijven, mooie panorama’s en winkels op bijna iedere verdieping.

Ondanks dat je hier veel verander kracht ziet vanuit de burgers blijft het toch een feit dat er geen werkende lift is, geen warm water en vaak geen façade is. 2500 Burgers hebben dus zelf hun riolering, elektriciteit en toiletten omhoog gebracht en zo goed als het kan vangrails gebouwd. Het wordt ook wel de hoogste verticale sloppenwijk genoemd, een symbool van het gefaalde systeem.

Vanuit de overheid komen antwoorden op de grote huizen tekorten voor de lagere klassen niet of nauwelijks. De overheid probeert bouwprojecten te realiseren maar de vraag blijft hoog en het aanbod veel te klein. Vele kiezen ervoor (vaak noodgedwongen) om niet op de overheid te wachten en nemen het voortouw en trekken naar verlaten gebouwen zoals de Toren van David. In de korte documentaire krijg je een indruk wat het is om hier naartoe te moeten verhuizen, voor vele beter dan geen dak boven je hoofd.

Wetgeving in Venezuela is volstrekt onduidelijk, al jaren worden de heuvels ingenomen door sloppenwijken en nu dus ook gebouwen in het centrum. Vele kijken vol afschuw naar de gekraakte woningen maar voor de bewoners is het een antwoord op de tekorten en fouten van de overheid. Mr. Hernández, zegt in de NY times dan ook “Society hates us, and the government doesn’t know what to do with us. Do they really think we want to be living in the Tower of David”? 

Ik vraag me of de overheid in Venezuela het lef heeft om juist in gebouwen als de Toren van David te investeren. In de huidige economische situatie van Nederland hebben we het steeds over de overheid die moet faciliteren. Bij leegstaande gebouwen waarover we vorige week schreven wordt geld uitgetrokken om van een leegstaand pand een productieve boerderij te maken. Wat is er op tegen om de Toren van David op te waarderen, er wonen al 2500 mensen, er zijn al communities en hele netwerken, waarom nog geen lift en balustrades? De vraag die de overheid van Venezuela moet stellen is; is bottom-up niet beter in dit geval?

Foto's: 1 Juan Cristobal Nagel 2 Daniel Schwartz/Urban-Think Tank, 3-4 Iwan Baan

 

 

 

 

Leave a Reply